Boer-burgercommunicatie? Weg met de burger!

‘We moeten als agrarische sector meer aan de burger vertellen wat we doen!’ Onder dit motto vliegen de boer-burgerinitiatieven je om de oren. Mirthe Post, projectleider communicatie, zou het liever eens wat minder hebben over ‘de burger’.

"Begrijp me niet verkeerd, ik vind het een goede zaak dat we als land- en tuinbouw steeds meer aandacht krijgen voor de mensen om ons heen. Als projectleider communicatie bij Projecten LTO Noord werk ik dan ook aan allerlei initiatieven die de verbinding tussen boeren, tuinders en de samenleving versterken. Maar zullen we stoppen met praten over de burger die we meer moeten vertellen om ons imagoprobleem op te lossen? Ik geef je drie redenen.

1. We hebben geen imagoprobleem

Boeren en tuinders die ik spreek tijdens mijn social mediatrainingen geven vaak aan dat ze ‘iets willen doen aan het negatieve imago van de agrarische sector’. Volgens mij bestaat dit zogenaamde imagoprobleem niet. In een grootschalig imago-onderzoek van het ministerie van Economische Zaken werd de landbouw in 2017 nog beoordeeld met een 7.7. Een gemiddeld kabinet of schoolbestuur zou met dit cijfer heel content zijn. Wel klopt het dat een grote groep mensen zich minder  betrokken voelt bij de landbouw en bij hun voedsel. Zij staan hier neutraal of onverschillig tegenover. Maar negatief zijn ze niet, op een kleine fanatieke  groep na. Kruip dus niet te snel in een Calimero-rol. Je hoeft jezelf niet continu te verdedigen tegenover de grote boze buitenwereld. Als je in gesprek gaat in de gemiddelde supermarkt, merk je snel genoeg dat dat nergens voor nodig is.

2. Alleen politici en boeren gebruiken de term burger nog

Waarom doen we als agrarische sector alsof wij geen burgers zijn en de rest van de samenleving wel? Door deze woordkeuze ontstaat juist een kloof tussen boeren en tuinders en ‘de rest’.  Daarbij; zal mevrouw Jansen van driehoog in Zwolle zichzelf omschrijven als burger?  Ze is moeder, receptioniste, inwoner van Zwolle, tennisdocent of misschien wel vegetariër. Maar het woord ‘burger’ zal waarschijnlijk niet in haar Facebookprofiel of op haar CV staan. Waarom noem je de mensen die je bedoelt niet gewoon bij naam? Je wilt in verbinding komen met je buren, je dorpsgenoten, consumenten, stadsbewoners of de samenleving om je heen.

3. Niet meer vertellen maar meer vragen en luisteren

De afgelopen jaren is er steeds meer aandacht voor het vertellen van ‘het echte boerenverhaal’. Hieraan werk ik zelf ook graag mee in Boert Bewust. Maar let op: communicatie met de samenleving is iets anders dan het simpelweg zenden van je eigen verhaal. Wie zegt dat de samenleving zit te wachten op wat jij wilt vertellen? Zij hebben misschien wel heel andere vragen. Wat zou het jou als ondernemer brengen als je mensen vraagt wat zij eigenlijk belangrijk vinden als het gaat over hun voedsel en wat jouw bedrijf daarin kan betekenen? Zo kom je tot een echt gesprek, waarin die onterechte vooroordelen die je graag aan wilt pakken ook echt wel aan bod komen. Zullen we proberen om niet alleen meer te vertellen, maar vooral ook meer te vragen en beter te luisteren?"

Mirthe Post

1 Response

  1. Myrthe formuleert wat een hoop boeren misschien wel aanvoelen, maar niet kunnen zeggen.

    Ik wil er nog een aan toevoegen, ingegeven door mijn achtergrond als melkveehouderij-boerin: doordat “onze overheid” mensen die geen verstand van boerenzaken hebben een klankbord en zelfs de gelegenheid geeft wetten op te stellen die het management van een boerderij compleet op zijn kop zetten (kalf bij koe- verhaal) geeft diezelfde overheid, die het over “de burger” heeft, allerlei nare signalen af:
    1) boeren met hoge opleidingen worden te kakken gezet door mensen die geen enkel verstand hebben van veehouderij of agrarisch ondernemen. Waarom zouden boeren dergelijke opleidingen nog volgen als mensen dier niets van een boerderij weten en alleen op emotie en vermenselijking afgaan, het voor het zeggen hebben?
    Met andere woorden: je kunt nog zo’n hoge opleiding hebben en aan alle wetten voldoen, maar als een leek begint de gillen dat de kalfjes het slecht hebben, wordt er gelijk een wet doorgedrukt.
    2) De agrarische opleidingen laten zich te kakken zetten. Waarom komen Univ. Wageningen en alle mbo- en hbo- agrarische opleidingen niet in opstand? Zij worden door dergelijke uitspraken van bepaalde burgers (en niet DE burger) en door de reactie daarop van de overheid benadeelt. Waarom zou je nog zo’n opleiding volgen?
    3) De overheid laat onbehoorlijk bestuur zien: enerzijds moet je aan boer aan allerlei wetten, gefundeerd op wetenschappelijk onderzoek doen (al zijn hier helaas ook uitzonderingen op). Anderzijds kunnen mensen puur op emotie er een wet (bijna) doorgedrukt krijgen.

    Het woord burger wordt dus op verschillende manieren, afhankelijk van de context, gebruikt. Specificering van het begrip “burger” is gewenst om onduidelijkheden te voorkomen. Burgers die tegen veehouderij zijn, zijn burgers die tegen veehouderij zijn. Punt!

Leave a comment